هل اتی

لبیک ! اللهم لبیک ...

hal--ata — Sat, 17 Nov 2007 18:38:18 GMT

لبیک ،

اللهم لبیک ، إن الحمد و النعمه لک والملک ، لا شریک لک لبیک .....

سلام .

وقتی خواندی ،

صدایم زدی ،

دستت را به سویم دراز کردی .

باور نمی کردم .

گفتم لیاقت ندارم .

اما تو با همه کرمت به دل بنده ها نگاه می کنی .

چون کریمی،

و الا من که هرچه در کوله بار خود گشتم ، چیزی نداشتم که به تو نشان دهم .

مثلا عبادتی که در شأن بزرگی چون تو باشد ...

ما آنقدر گناهکاریم که از گناهان که هیچ ، از عبادتمان هم باید توبه کنیم .

عباداتی که هیچ کدام ، آنی نبود که باید باشد .

به خودم قول دادم اگر دعوتم کردی با شریک زندگی ام ،

برای دیدن تو به شهر تو بیایم .

مکه .

و شهر رسول عزیز تو ،

مدینه .

شهری که یک فرشته سالها در آن قطعه از زمین زیست .

یک بانوی بزرگ

و این هدیه خدا کسی نبود جز « حضرت زهرا (س) » .

و حالا چقدر دوست دارم شهرش را از نزدیک ببینم .

و آن کوچه . کوچه بنی هاشم ....

چقدر دوست دارم ، خودت که بهتر می دانی .

پس کمکم کن به قولی که داده ام عمل کنم .

و حالا که دعوتم کردی

آمدم که با تمام وجودم از تو تشکر کنم .

تشکر کنم که با همه بی لیاقتیم دعوتم کردی .

ممنون خدای بزرگم .

همیشه برای انسان ها

برای همه انسان ها خدای خوبی بودی

و برای من نیز ، مثل همه ....

می خواهم از ته دل بخوانمت

و بگویمت

که به اندازه تمام وجودت که وجود محض بی نهایت است ، دوستت دارم .

****************************************

پ.ن:

1) قبل از همه چیز از همه دست اندرکاران رادیو جوان بخاطر جشن سبز تسنیم تشکر می کنم و برای همه آنهایی که با برگزاری این جشن بزرگ قدمی در راه نشر معارف بزرگ قرانی برداشتند تقدیر و تشکر می کنم . امید که تلاش همه این عزیزان مورد قبول درگاه حق واقع شود .

2) بر خود لازم می دانم از همه دوستانی که در این مدت سرزدند و با نظراتشان به ما دلگرمی دادند هم تشکر ویژه داشته باشم . دوستانی که یقینا از من لیاقتشان خیلی بیشتر است ...

3) خیلی دوست داشتم که در مراسم اختتامیه حضور داشته باشم . اما توفیق یار نبود ...

4) دیروز روز تولدم بود . و امروز تو هدیه تولدم را دادی . ممنونم از هدیه قشنگت خدای مهربانم ....

۵) وبلاگ شخصی من .... شاید اینجا بتونید منو پیدا کنید .

خدا فراموشی ...

hal--ata — Thu, 25 Oct 2007 18:42:18 GMT

قبل از اینکه تو را خلق کند از تو پرسید آیا خدایی ام را قبول می کنی؟ ألست بربکم ؟

گفتی : بله ..

یعنی قبول کردی برای خدا بندگی کنی .

تو را از آب مخلوطی آفرید . إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنسَانَ مِن نُّطْفَةٍ أَمْشَاجٍ ...

که فردا ادعای خدایی نکنی .

یا درد فراموشی نگیری ...

انسان ...

بعضی ها می گویند از نسیان است یعنی فراموشکار .

خیلی هم بی ربط نیست .

چون دیری از زندگی خیلی از ما انسانها نگذشته، خدا را که همه چیزمان است فراموش می کنیم .

کمی بعد از تولد به درد « خدا فراموشی » دچار می شویم و دم رفتن تازه اگر خیلی خوب باشیم یادمان می آید با او قول و قراری بسته بودیم .

ألست بربکم ؟ قالوا : بلی ....

هرچه می گوید : نَحْنُ خَلَقْنَاهُمْ وَشَدَدْنَا أَسْرَهُمْ وَإِذَا شِئْنَا بَدَّلْنَا أَمْثَالَهُمْ تَبْدِيلًا قبول نمی کنیم .

چون نمی خواهیم قید و بندی سد راه عیش زودگذر دنیایمان باشد .

ما سخت دنیای زودگذر را گرفته ایم و حیات جاویدان را رها .... إِنَّ هَؤُلَاء يُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ وَ...

راستی می دانی خدا برای بندگان خوبش چه چیزهایی مهیا کرده است ؟

وَجَزَاهُم بِمَا صَبَرُوا جَنَّةً وَحَرِيرًا / مُتَّكِئِينَ فِيهَا عَلَى الْأَرَائِكِ لَا يَرَوْنَ فِيهَا شَمْسًا وَلَا زَمْهَرِيرًا / وَدَانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلَالُهَا وَذُلِّلَتْ قُطُوفُهَا تَذْلِيلًا / وَيُطَافُ عَلَيْهِم بِآنِيَةٍ مِّن فِضَّةٍ وَأَكْوَابٍ كَانَتْ قَوَارِيرَا / قَوَارِيرَ مِن فِضَّةٍ قَدَّرُوهَا تَقْدِيرًا / وَيُسْقَوْنَ فِيهَا كَأْسًا كَانَ مِزَاجُهَا زَنجَبِيلًا / عَيْنًا فِيهَا تُسَمَّى سَلْسَبِيلًا ....

و به [پاس] آنكه صبر كردند بهشت و پرنيان پاداششان داد .

در آن [بهشت] بر تختها[ى خويش] تكيه زنند در آنجا نه آفتابى بينند و نه سرمايى،

و سايه‏ها[ى درختان] به آنان نزديك است و ميوه‏هايش [براى چيدن] رام،

و ظروف سيمين و جامهاى بلورين پيرامون آنان گردانده مى‏شود،

جامهايى از سيم كه درست به اندازه [و با كمال ظرافت] آنها را از كار در آورده‏اند،

و در آنجا از جامى كه آميزه زنجبيل دارد به آنان مى‏نوشانند،

از چشمه‏اى در آنجا كه سلسبيل ناميده مى‏شود،

و بر گرد آنان پسرانى جاودانى مى‏گردند چون آنها را ببينى گويى كه مرواريدهايى پراكنده‏اند،

و چون بدانجا نگرى [سرزمينى از] نعمت و كشورى پهناور مى‏بينى،

[بهشتيان را] جامه‏هاى ابريشمى سبز و ديباى ستبر در بر است و پيرايه آنان دستبندهاى سيمين است و پروردگارشان باده‏اى پاك به آنان مى‏نوشاند،

اين [پاداش] براى شماست و كوشش شما مقبول افتاده است،

و هزاران نعمت دیگر ....

می دانی وقتی فراموشش کنی چه می شود ؟

فأنساهم ... خدا هم تو را فراموش می کند ؟

اگر می خواهی در زندگی ات مُردگی نکنی باید یادش را در دلت زنده کنی .

صبح و شب . چون حتی یک لحظه غفلت ممکن است تو را گمراه کند .

پس واذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَأَصِيلًا ....

وَمِنَ اللَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهُ وَسَبِّحْهُ لَيْلًا طَوِيلًا .

اینها تنها دوای خدافراموشی است ...

ببین با که قرارداد بسته ای ....

hal--ata — Wed, 17 Oct 2007 13:14:18 GMT

نذر کردند . همگی ...

سه روز روزه ،

سه روز روزه گرفتن که خیلی سخت نیست . وقتی میشه 30 روز راحت روزه گرفت .

موقع ادا نذر رسید و همگی روزه بودند .

افطار هر سه روز رو بخشیدند . به یک مسکین ، یک یتیم و یک درمانده .

اینجا همان جایی هست که باید تسلیم شد .

ما آدم هایی که از ساعت سه چهار دیگر توانی برایمان باقی نیست ،

هرچه به افطار نزدیک تر می شویم انگار گرسنه تر . و هنوز الله اکبر اذان از مأذنه بلند نشده ، چند ساعت ناقابل گرسنگی را باید تلافی کنیم .

حالا خوب فکر کن .....

تصور کن دم افطار منتظری تا اذان بگویند و افطار کنی و تنها یک نان برای افطارت داری و بس .

کمی قبل از افطارصدای زنگ خانه بلند شود و گرسنه ای از تو تقاضای لقمه نانی کند و تو هم فقط یک تکه نان برای افطارت داشته باشی ،

چه می کنی ؟!

می بخشی ...

یا ...

گیرم که روز اول افطارت را بخشیدی ، آیا روزدوم هم می بخشی ؟؟

روز سوم چه ؟

می دانی ما آدمها اگر بخواهیم ببخشیم هم قبل از بخشیدن باید کلی فکر کنیم ، کلی استدلال کنیم و برای این کار کلی منفعت ( که باعث شود از حق خود بگذریم ،) برای خودمان درست کنیم .

اما دوستان خدا، علی ، فاطمه ، حسن و حسین (علیهم السلام ) با عشق هرآنچه داشتند بخشیدند ،

هیچ وقت برای بخشیدنشان یک ذره هم تامل نکردند . می دانی چرا ؟ چون إِنَّا نَخَافُ مِن رَّبِّنَا يَوْمًا عَبُوسًا قَمْطَرِيرًا ، چون طرف معامله این خانواده ، خدای تبارک و تعالی بود .

وقتی بخشیدند

به آن مسکین،

آن یتیم ،

و آن اسیر

گفتند : إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنكُمْ جَزَاء وَلَا شُكُورًا

ما به شما بخشیدیم اما چیزی از شما نمی خواهیم .

یعنی خریدار کالای ما کسی دیگر است .

یعنی طرف اصلی معامله ، خداست .

و در پس این بخشیدن هم یک نیت خالص که شرط معامله بود.

این شرط اصلی خرید و فروش در بازار دوستان خداست .

چیزی که اگر برای خدا نباشد همه عمل بی ارزش خواهد بود و چه بسا باطل .

نیت آنهم فقط برای خدا ....

انگار خدا می خواست با شرط کردن نیت خالص بگوید : طرف معامله منم .......

اما همگی می دانستند آن سوی معامله خداست .

...............................................................................................

[ تفسیر سوره هل اتی برای موبایل (جاوا) : کلیک کنید ... ]

طي شد اين عمر تو داني به چه سان ...

hal--ata — Sun, 14 Oct 2007 22:10:18 GMT

طي شد اين عمر تو داني به چه سان

پوچ و بس تند ، چنان باد و دمان

همه تقصير من اين است كه خود مي دانم

كه نكردم فكري

كه تامل ننمودم ، روزي

ساعتي يا آني

كه چه سان مي گذرد عمر گران؟

كودكي رفت به بازي ، به فراغت ، به نشاط

فارغ از نيك و بد و مرگ و حيات .

همه گفتند كنون تا بچه است

بگذاريد بخندد شادان

كه پس از اين دگرش فرصت خنديدن نيست

بايدش ناليدن

من نپرسيدم هيچ

كه پس از اين زچه رو

نتوان خنديدن؟

هيچ كس نيز نگفت

زندگي چيست؟ چرا مي آييم؟؟

بعد از اين چند صباح

به كجا بايد رفت؟

با كدامين توشه به سفر بايد رفت؟

من نپرسيدم هيچ، هيچ كس نيز نگفت ...

نوجواني سپري گشت به بازي، به فراغت ، به نشاط

فارغ از نيك و بد و مرگ و حيات

بعد از آن باز نفهميدم من

كه چه سان عمر گذشت؟

ليك همه گفتند همه

كه جوانست هنوز،

بگذاريد جواني بكند

بهره از عمر برد ، كامروايي بكند،

بگذاريد كه خوش باشد و مست

بعد از اين بازو را عمري هست

يك نفر بانگ در آورد : كه او

از همكنون بايد فكر آينده كند

ديگري آوا داد : كه

چو فردا بشود فكر فردا بكند

سومي گفت : همانگونه كه ديروزش رفت

بگذرد امروزش ، همچنين فردايش ،

با همه اين احوال

من نپرسيدم هيچ

كه چه سان دي بگذشت؟

آن همه قدرت و نيروي عظيم

به چه ره مصرف گشت؟

نه تفكر ، نه تعمق ، و نه انديشه دمي

عمر بگذشت به بي حاصلي و مسخرگي

چه « تواني » كه زكف دادم مفت

من نفهميدم و كس نيز مرا نيز هيچ نگفت.........

پ . ن :

شعر از : نسرين صاحب

ادامه شعر در قسمت « ادامه مطلب ... »

می خواهم انسان باشم ...

hal--ata — Fri, 12 Oct 2007 10:39:18 GMT

کنار ساحل آبی آرامش نشسته بودم که صدایم زدی

و مرا به کشتی مخلوقات فراخواندی ...

و من بی درنگ پاسخ دادم : بلی ...

پس بینا و شنوایم کردی . فَجَعَلْنَاهُ سَمِيعًا بَصِيرًا .

و حالا که مدتهاست سوار بر این کشتی ام . هنوز تو را نشناخته ام ...

مرا به ورطه طوفانها کشانده ای " که امتحانم کنی (نَّبْتَلِيهِ) " که بدانی آیا تاب و تحمل درد و رنج را دارم یا ...

که بدانی آیا این دل ... این دل می تواند محمل نشستن پروانه محبت تو باشد ؟!

و فارغ از همه اینها ،

تو می دانی که من با این ضعف هایم . و با این ظرفیت ناچیز کجا تحمل این آزمایش بزرگ و این لطف عظیم را دارم ...

تو که می دانی چرا مرا به ورطه آزمایش خویش کشانده ای ؟

که بگویی چرا این همه ادعا دارم ؟

که بگویی : ما غرّک بربّک الکریم ؟! ... یا ایها الانسان انک کادح کدحا فملاقیه ...

یا نه . می خواهی منی که ادعا می کنم قال و مقال عالمم را آدم کنی ، « انسان » .

تو که مرا می شناسی ... پس کمکم کن ....

می دانم که تو باید بخواهی .... وَمَا تَشَاؤُونَ إِلَّا أَن يَشَاء اللَّهُ .

کمکم کن وقتی می دانی که نمی توانم ...

وقتی می دانم که می توانی ....چون يُدْخِلُ مَن يَشَاء فِي رَحْمَتِهِ

همه سر باز زدند ،

نه ، خدایا می خواهی انسان مفسد که جز فساد در زمین و ریختن خون دیگری کاری ندارد را خلیفه کنی؟

همه اینها وقتی شروع شد که خداوند به فرشتگان گفت می خواهم در زمین برای خود جانشینی بگذارم .

فرشتگان جمع شدند و به خدا گفتند ما تورا تسبیح و تقدیس می کنیم . دیگر انسان را خلیفه خود در زمین قرار مده . هرچند می دانیم که همه علم و آگاهی ما از جانب توست و چیزی جز آنچه تو به ما آموختی نمی دانیم .

تنها تویی که دانای به نهانِ اموری و حکیم .

پس خداوند به انسان دستور داد تا آنچه را به او آموخته به فرشتگان عرضه کند .

و فرشتگان مبهوت از آنچه انسان می دانست . مبهوت از دستپخت خدا .

خدا هم خیلی خوشحال شد . انگار از دست پخت خودش خوشش آمده باشد .

پس دستور داد تا ملائکه بر انسان سجده کنند .

همه سجده کردند . جز شیطان .....

اینها را گفتم که بگویم تو انسان را مسجود ملائکه کردی . جانشین خودت در زمین .

من هم می خواهم به مقام « انسان » برسم . یعنی جانشینی ات .

تلاش کردم ، اما شیطانی که بر انسان سجده نکرد ، همه تلاشهایم را بر باد داد .

دیگر می خواهم قراردادم را باشیطان فسخ کنم و بنده خوبی برایت باشم .

می خواهم از « سلسبیل » تو بنوشم از « شراب طهور » تو ...

وقتی شمارش معکوس آغاز شد ...

hal--ata — Wed, 10 Oct 2007 10:15:18 GMT

سلام خدای بزرگ من !

به رسم ما انسان ها امیدوارم حالتان خوب باشد و سرحال باشید .

که البته مطمئنم مگر اینکه بندگانی مثل من این لحظات و روزهای مهمانی ات را برایت سخت کرده باشند .بخاطر بار سنگین گناه ...

خدای مهربانم !

این روزها شمارش معکوس برای ضیافت بزرگت برای ما انسان ها شروع شده است و صدای نفس های آخر ماهت را بخوبی می توان شنید . اما باور نکرد ...

چه زود رفت روزهایی که گفته بودی بیا با همه بار گناهت تا پاکت کنم .

چه زود رفت سحرهای بزرگ ضیافتت .

هرچه در توان داشتی بخشیدی . به همه بندگان ، بدون اینکه کمی به نافرمانی اش بنگری.

بخشیدی و هیچ منتی بر بخششت نگذاشتی.

در این دعوت، دری برای عفو و رحمتت گشودی و نامش را توبه گذاشتی و ندا دادی :

« به سوی خدا توبه کنید ، توبه ای خالص و پاکیزه ، تا از گناهانتان درگذرم و شما را وارد بهشت کنم ... »*

دنبال بهانه ای بودی تا برایم ثواب بنویسی . تا آدمم کنی ...

گفتی نفس کشیدنت تسبیح است ، خواب تو عبادت است و ...

وقتی نفس کشیدنی که دست خودم نیست برایم تسبیح شد و خوابی که از آن ناگریزم عبادت ، یقین پیداکردم که دنبال بهانه ای تا بندگان گنهکارت را از اسارت شیطان آزاد سازی .

تازه فهمیدم که در این ماه بهشت را به بهانه می دهی نه به بها .

فهمیدم اما وقتی که دیگر ساعاتی بیش به پایان مهمانی ات نمانده ...

این ها را نوشتم که بدانی چقدر دیر به خود آمده ام ، اما برای تو هیچ وقت دیر نیست .

پس خدای بزرگ و کریم من!

عذرم را در کوتاهی ام درعبادت بپذیر و از گناهانم بحق این ماه بزرگ در گذر .

« توفیق ده تا یک سال دیگر ماه عظیم رمضان را درک کنیم تا آنچنان که شأن خداوندی ات باشد ، تو را عبادت کنیم .

خدایا !

مصیبت و اندوهمان را بخاطر رفتن این ماه جبران کن و عید فطر را بر ما مبارک گردان . »*

خدای مهربانم !

این کلمات را نوشتم چون برایم خیلی سخت بود که سرم را در برابرت بلند کنم و لب به سخن بگشایم .

پس به کرمت این کلمات را به جای توبه بپذیر و نام مرا جزو توبهکنندگات در این ماه شریف بنویس .

آمین

* صحیفه سجادیه / نیایش 45

امروز من مال دنیایم نه دنیا مال من ...

hal--ata — Sun, 07 Oct 2007 21:03:18 GMT

« وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَأَصِيلًا »

و نام پروردگارت را بامدادان و شامگاهان ياد كن.

امروز دنیای من پر است . خدایا !

پر از چیزهایی که تو را از من گرفته است ، از من ربوده است یادت را ...

من به نام مصلحت دروغ می گویم ،

غیبت می کنم و فکر می کنم رواست .

چشم ، گوش ، دست ، پا و ...

همه اعضاء وجودم به اسم اطاعت نافرمانی می کنند ، فاجعه عظیم این عصر .

فاجعه ای که بشر عصر جاهلیت ثانی با آن روبروست . یعنی « گناه قربه الی الله » ...

امروز دنیای من پر است . خدایا !

پر از اضطراب ، پر از اشغالگری .

روحم بی قرار است ، مضطرب است .

این روزها تو به من خیلی عنایت داشته ای چون می دانم روح هست . چیزی که تو به من آموختی.

آموختی اما باورت نکرده ام .

باورت نکردم ، چون تمام وجودم را غفلت اشغال کرده است .

امروز دنیای من خالی است . خدایا !

جای خالی ات را هر روز ، بلکه هر لحظه احساس می کنم .

اما چه کنم که این دنیا !

دنیای دزد ،

یادت را از من به یغما برده است و من دست خالی در چنگال هوس به دام افتاده ام .

امروز من مال دنیایم نه دنیا مال من ...

من این روزها دست خالی ام .

سالهاست دستم خالی است . منتظرم ...

امروز دنیای من پوشالی است . خدایا !

کاش کمی عطر سحر ، این روزها بیدارم کند .

می خواهم یک روز برای تو روزه بگیرم .

می خواهم یک شب تا به صبح به سجده بیفتم؛

شاید تو را پیدا کنم . شاید خود را بیابم ....

امروز دنیای من پیچ در پیچ است . خدایا !

و من در این پیچ ها گم شده ام . خورشید بالای سرم می درخشد اما باز در این کوچه پس کوچه ها به دنبال چراغ می گردم .

حالا می خواهم شبم برای تو باشد .

ساعتی با هم حرف بزنیم .

ساعتی هم تسبیحت را گویم .

تنها از من بپذیر .

یک توبه ، یک تسبیح ...

تذکری در برابر غفلت ...

hal--ata — Sat, 06 Oct 2007 19:27:18 GMT

فکر می کرد همه این خوشی ها مال خودشه . خونه ، ماشین آخرین سیستم ، تراول هایی که برای شمردن جمع صفراشون باید روزها وقت می ذاشتی . دیگه چی می خواست .

فکر می کرد همه چیز داره . فکر می کرد ...

فکر می کرد همه چیز با دست و فکر خودش خیلی عالی اداره می شه .

غافل ازاینکه یکی اون بالا هست که اداره عالم و آدم دست اون . یکی که همه خلائق روزی خورش هستند .

یکی که از ازلی که اول نداره یعنی بی نهایت بیلیون سال یا ساده تر « از اولی که نبوده » داره همه عالم و آدم رو با تدبیرش که عین حکمت هست می چرخونه .

100 سال و اندی گذشت .

مدت ها بود مرده بود ، تازه فهمیده بود که دنیا دست کیه ...

هرچه گفتند از آتش آن دنیا بترس . نترسید .

می دانست که « براى كافران زنجيرها و غلها و شعله‏هاى سوزان آتش آماده كرده‏اند »

اما باورش نمی شد . یا نمی خواست باورکند .

هرچه گفتند و تلاش که کمی خدا را قبول کند ، نکرد که نکرد ...

من که ملول گشتمی از نفس فرشتگان

قال و مقال عالمی می کشم از برای تو

ادعای شراکت در ملک خدا یا نه ادعای خدایی !! داشت .

حالا عاقبتش شده از شراب های جهنمی نوشیدن .

« إنَّ هَؤُلَاء يُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ وَيَذَرُونَ وَرَاءهُمْ يَوْمًا ثَقِيلًا »

اينان دنياى زودگذر را دوست دارند و روزى گرانبار را [به غفلت] پشت‏سر مى‏افكنند.

اینها فکر می کنن همه چیز دست خودشونه ، با اراده خودشون اداره می شه غافل از اینکه :

نردبان این جهان ، ما و منی است

عاقبت این نردبان افتادنی است

لاجرم هرکس که بالاتر نشست

استخوانش سخت تر خواهد شکست

حالا همه اینها می شوند عبرت و تو باید از همه این حوادث ، کوچک و بزرگ درس بگیری .

سرگذشت گذشتگان آیاتی است که باید از آن درس گرفت « فاعتبرو یا اولی الابصار »

یا به گفته خالق هستی : « إِنَّ هَذِهِ تَذْكِرَةٌ فَمَن شَاء اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ سَبِيلًا . »

« همه این ها یادآوری و تذکری است در برابر غفلت انسان در عصر جاهلیت تا با درس گیری از این نشانه ها راهی برای رسیدن به خدا بیابند .»

اولياء الله ...

hal--ata — Thu, 04 Oct 2007 18:11:18 GMT

+ راه كه مي رفتم به همه اونها فكر مي كردم ، كوچيك ، بزرگ ، زن ، مرد ، فقير ، پولدار ، مومن ، فاسق و ... بعضي ها با اون دب دبه و كب كبه شون حالا سالها بود كه فهميده بودن اونجا نميشه با پول حكومت كرد ... اونجا قدرت اصلا ارزش نداره ...اونجا دستت به جايي يا كسي بند نيست ، فقط خودتي با اون كارهايي كه توي اين همه مدتي كه فرصت داشتي بايد انجام مي دادي . و البته مهمتر از اون كارها « نيتي » بود كه داشتي .

توي اون همه آدم حالا خيلي ها ديگه فراموش شدن ، خيلي ها سالهاست كه از ياد رفتن ... اما يه سري هستند كه خدا خيلي دوستشون داره، يه سري از آدما كه بهشون ميگن « اولياء الله » . تو چقدر به اين مقام نزديك شدي ؟

+ نذر کردند که اگه حسن و حسین (ع) خوب بشن سه روز روزه بگیرن ، همگی : علی ، فاطمه ، حسن ، حسین و فضّه (علیهم السلام).

چون غذایی در خانه نبود ، علی (ع) رفتند و سه پیمانه جو برای افطار تهیه نمودند . فاطمه (س) پیمانه اول را برای افطار روز اول آرد نمود و با آن پنج قرص نان تهیه نمود.

وقت افطار که شد مسکینی در زد و تقاضای کمک نمود . همگی افطارشان را بخشیدند.

روز دوم ، پیمانه دوم و این بار موقع افطار یتیمی در را کوبید و تقاضای کمک نمود . باز همگی افطارشان رابخشیدند .

روز سوم آخرین پیمانه جو را آرد نمودند و نان پختند اما این بار نیز هنگام افطار درمانده ای در زد و تقاضای کمک نمود و باز همگی افطارشان را بخشیدند .

روز چهارم علی (ع) دست حسن و حسین را گرفتند و نزد پیامبر رفتند و وقتی رسول خدا (ص) احوال بد حسنین را دیدند برخاستند و با هم به خانه فاطمه (س) آمدند و دیدند ایشان در محراب در حال عبادتند در حالی که از شدت ضعف در وضعیت بدی قرار داشتند .

اینجا بود که جبرئیل نازل شد و به پیامبر (ص) فرمودند : « یا محمد ! پروردگارت سلام می رساند و این آیات را بگیر ، بر تو و اهل بیتت مبارک باشد .

همان « اولیاء الله » که خدا در وصفشان سوره « هل أتی » را نازل فرمودند .

+ همينطور كه داشت قدم بر مي داشت يكي يكيشون رو نگاه مي كرد، يكي كه سالها بود رفته بود ، فراموش شده بود ... اون يكي اصلا معلوم نمي شد كه واقعا جاي كسي هست يا نه، يه خونه سوت و كور كه با كلي دقت مي شد بفهمي مال يه آدم بوده ، و بعضيها كه مطمئنا ديگه نمي شد پيداشون كرد ... اما توي همه اونها بعضي ها خونه هاشون چراغوني بود ، خودشون شده بودن فرهنگ ، همه بهشون ميگن « اولياء الله » !

مي دوني چرا ؟ خوب معلومه ، چون وقتي خدا از اون ور خط دستش رو دراز كرد دست خدا رو گرفتن ، اصلا هم ترديد نكردن ، آدماي بد همونا هستن كه نه تنها دستشون رو دراز نكردن ، تازه كلي سر و صدا و حرفاي بد بد هم زدن كه من نمي خوام بيشتر از اين بگم .

+ حالا اگه آرامش واقعي رو مي خواي بايد بشي جزو اونايي كه يك قدم رو برداشتن . اگه آرامش ابدي رو مي خواي ، هم توي اين دنيا و هم اونور ، بايد بشي جزو « اولياءالله » .

دو عکس با موضوع دو آیه ...

hal--ata — Wed, 03 Oct 2007 11:58:18 GMT

آیه ۸ سوره هل أتی

آیه ۳ سوره هل أتی