گفتی : بله .. یعنی قبول کردی برای خدا بندگی کنی . تو را از آب مخلوطی آفرید . إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنسَانَ مِن نُّطْفَةٍ أَمْشَاجٍ ... که فردا ادعای خدایی نکنی . یا درد فراموشی نگیری ... بعضی ها می گویند از نسیان است یعنی فراموشکار . خیلی هم بی ربط نیست . چون دیری از زندگی خیلی از ما انسانها نگذشته، خدا را که همه چیزمان است فراموش می کنیم . کمی بعد از تولد به درد « خدا فراموشی » دچار می شویم و دم رفتن تازه اگر خیلی خوب باشیم یادمان می آید با او قول و قراری بسته بودیم . ألست بربکم ؟ قالوا : بلی .... هرچه می گوید : نَحْنُ خَلَقْنَاهُمْ وَشَدَدْنَا أَسْرَهُمْ وَإِذَا شِئْنَا بَدَّلْنَا أَمْثَالَهُمْ تَبْدِيلًا قبول نمی کنیم . چون نمی خواهیم قید و بندی سد راه عیش زودگذر دنیایمان باشد . ما سخت دنیای زودگذر را گرفته ایم و حیات جاویدان را رها .... إِنَّ هَؤُلَاء يُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ وَ... راستی می دانی خدا برای بندگان خوبش چه چیزهایی مهیا کرده است ؟ وَجَزَاهُم بِمَا صَبَرُوا جَنَّةً وَحَرِيرًا / مُتَّكِئِينَ فِيهَا عَلَى الْأَرَائِكِ لَا يَرَوْنَ فِيهَا شَمْسًا وَلَا زَمْهَرِيرًا / وَدَانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلَالُهَا وَذُلِّلَتْ قُطُوفُهَا تَذْلِيلًا / وَيُطَافُ عَلَيْهِم بِآنِيَةٍ مِّن فِضَّةٍ وَأَكْوَابٍ كَانَتْ قَوَارِيرَا / قَوَارِيرَ مِن فِضَّةٍ قَدَّرُوهَا تَقْدِيرًا / وَيُسْقَوْنَ فِيهَا كَأْسًا كَانَ مِزَاجُهَا زَنجَبِيلًا / عَيْنًا فِيهَا تُسَمَّى سَلْسَبِيلًا .... و به [پاس] آنكه صبر كردند بهشت و پرنيان پاداششان داد . در آن [بهشت] بر تختها[ى خويش] تكيه زنند در آنجا نه آفتابى بينند و نه سرمايى، و سايهها[ى درختان] به آنان نزديك است و ميوههايش [براى چيدن] رام، و ظروف سيمين و جامهاى بلورين پيرامون آنان گردانده مىشود، جامهايى از سيم كه درست به اندازه [و با كمال ظرافت] آنها را از كار در آوردهاند، و در آنجا از جامى كه آميزه زنجبيل دارد به آنان مىنوشانند، از چشمهاى در آنجا كه سلسبيل ناميده مىشود، و بر گرد آنان پسرانى جاودانى مىگردند چون آنها را ببينى گويى كه مرواريدهايى پراكندهاند، و چون بدانجا نگرى [سرزمينى از] نعمت و كشورى پهناور مىبينى، [بهشتيان را] جامههاى ابريشمى سبز و ديباى ستبر در بر است و پيرايه آنان دستبندهاى سيمين است و پروردگارشان بادهاى پاك به آنان مىنوشاند، اين [پاداش] براى شماست و كوشش شما مقبول افتاده است، و هزاران نعمت دیگر .... فأنساهم ... خدا هم تو را فراموش می کند ؟ اگر می خواهی در زندگی ات مُردگی نکنی باید یادش را در دلت زنده کنی . صبح و شب . چون حتی یک لحظه غفلت ممکن است تو را گمراه کند . پس واذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَأَصِيلًا .... وَمِنَ اللَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهُ وَسَبِّحْهُ لَيْلًا طَوِيلًا . اینها تنها دوای خدافراموشی است ...
قبل از اینکه تو را خلق کند از تو پرسید آیا خدایی ام را قبول می کنی؟ ألست بربکم ؟ انسان ... می دانی وقتی فراموشش کنی چه می شود ؟
+ نوشته شده در ساعت توسط محمد صداقت |